Seni görmediğim günler bir çakır diken büyüyor göz bebeklerimde Bir çocuk ağlaması başlıyor, kulaklarımda uzun uzun Ellerim bir yerlere yapışıyor, kurtaramıyorum Ya ayaklarım, o benim zavallı ayaklarım Öyle şaşkın, öyle kararsız, öyle çaresiz ki Seni görmediğim günler Karanlıktayım, katran gecelerdeyim Cehennem misali bir yerdeyim Bir demir nasıl paslanır, bir elma nasıl çürürse İşte öyleyim...
Oyle bir baktın ki bana Unutmak imkansız o parıltını, Oyle derinlere dalmısım ki Cabalamak nafile, kaybolmusum maviliginde Nefes almak bile son isteğim Boğulmak varken okyanus gözlerinde...
Hoscakal demeyecegim sana Kadere bir sans daha verecegim, Gunun birinde kavusursak eger Hatırlarsan beni,belki tekrar gülecegim Zincire vurumluşsa da yüregim umutsuzlar limanında Sunu asla unutma seni hep sevecegim..
Nasıl oldu anlayamadım Tanıştık Birdenbire Nedenini sorma boşyere Seni kucaklamak geldi içimden Kendimi tutamadım işte geldim yanına
Anladım sendin aradığım hayatım boyunca Kim koşup açmaz hemen aşk kapıyı çalınca Yalnız yaşamak zor beklemek ondan da zor Çektiklerim artık yeter gel benimle ol Mantık irade kuvvet Sevince pek işlemiyor Canım seninle olmak istiyor
İnanmazdım sevgiye Gülerdim ben herkese Derdim; insan kısmetini kendi bulur isterse Oysa sözler ne kadar boş insan sevince Kalbim sanki deli gibi seni görünce
Mantık irade kuvvet Sevince pek işlemiyor Canım seninle olmak istiyor
I may not get to see you as often as I like. I may not get to hold you in my arms all through the night. But deep in my heart I truly know, you're the one that I love, and I can't let you go.